Kerk en homo’s

De synode van de Protestantse Kerk in Nederland heeft zich uitgesproken. Onderscheid tussen hetero’s en homo’s blijft. Hetero is de norm, homo blijft een afwijking daarvan… maar wat volgens de scriba “nieuw” is: homo’s zijn hartelijk welkom in de kerk.

Een bedenkelijke uitkomst van het synodeberaad. Vele decennia kon de kerk meeliften met de overheid. Toen ik ouderling was, in de jaren ‘70, werd ons op het hart gedrukt dat je als kerkenraadslid nauwkeurig moest toezien of het bruidspaar dat in de kerkdienst kwam voor een inzegening van hun huwelijk een trouwboekje bij zich had. Uitsluitend de door de overheid gesloten huwelijken werden namelijk als zodanig door de kerk als huwelijk erkend. De overheid erkende geen homohuwelijk. De kerk respecteerde de overheid en de overheid moest worden geëerbiedigd. Tot zover niets aan de hand, zou je denken.

Maar op het moment dat de overheid besloot niet langer te discrimineren, zeventien jaar geleden, reageerde de kerk merkwaardig genoeg niet met: we respecteren de overheid hierin eveneens, of: we gehoorzamen de overheid ook nu, -maar ging de kerk in afwijking van de overheid wél discrimineren. Tot op de huidige dag.

Er zijn er die er bijbelse gronden voor menen te zien. Dat lijkt me vreemd. Homoseksualiteit zoals wij dat kennen als cultureel moreel probleem kende men in de bijbelse tijd niet. Dus is er geen reden om te denken dat iets van onze cultuur, dat wijzelf problematiseren, en dat men zo niet kende, door bijbelschrijvers op dezelfde wijze wordt benaderd. Bovendien worden andere dingen waarvan de bijbelse tekst zegt dat het gode een gruwel is zonder blikken of blozen gedaan, zoals het verorberen van een mals karbonaadje. Wie een slim onderscheid wenst te maken tussen cultische wetten en zedenwetten is een soort illusionist die ontsnappingsstunts weet te creëren. Houdini-theologie.

En dan de vriendelijke en ruimhartig bedoelde draai die er aan het synodeberaad gegeven wordt: homo’s zijn “van harte welkom in de kerk”. Dat is het nieuwe aan het standpunt van de kerk. Hoe langer ik er echter over nadenk hoe akeliger ik het vind.

Alsof wij als hetero’s met enig recht de kerk “beheren” en dan buitenstaanders welkom heten. Die mogen er dan voortaan van harte bij, en ook meedoen. Maar wie zegt dat het niet precies andersom is?

Share This!