Pasen 2019

Afgelopen zondag zat ik in het bos te Beetsterzwaag. We waren gaan wandelen. Hondje mee, dartel en uitgelaten door de paden. Aan de rand van het Witte Meer kwamen we een bankje tegen en genoten van de zon die in het water scheen. Er komt een man naast me zitten met een smartphone in de hand. Hij leek me van mijn leeftijd. Keek onafgebroken op zijn schermpje. Ik maak een grapje tegen hem: “Nog niet zo lang geleden waren we alleen bereikbaar als we thuis waren omdat de telefoon aan de muur vast zat; ontwikkelingen gaan snel”. “Ja, en daar ga ik niet over klagen” was zijn onmiddellijke reactie. Hij bleek een domineeszoon en nu huisarts te Sneek. Zijn klas van het Lyceum destijds ging voor een groot deel theologie studeren. “Gelukkig werd ik ingeloot en kon medicijnen gaan doen”, vertelde hij. “Mijn vrouw krijgt regelmatig berichtjes van God via haar watch (horloge) dat ze gezien, gehoord en bemind wordt, maar ik heb geen Apple, dus ik krijg die berichtjes niet en moet mezelf moed inspreken…” We zaten daar aan de rand van het Witte Meer ook aan de rand van theïsme en atheïsme. Hij had Harari gelezen, dé bestseller en must-read van vandaag de dag, en vroeg zich af of ik als dominee daar eigenlijk wel tegen zou kunnen, tegen dat boek; tegen de idee dus dat God alleen maar bestaat omdat mensen zoiets nodig denken te hebben. Inwendig moest ik wat lachen. Wat heeft een predikant toch te maken met een karrenvracht aan misverstanden over wat een dominee vanwege zijn dominee-zijn zou moeten geloven. Of juist niet… “Ik ben atheïstischer dan mensen denken dat een dominee zou moeten zijn hoor!” probeerde ik hem gerust te stellen. “Mensen zoeken de belofte van het eeuwige leven in de kerk maar het eeuwige leven wordt veel meer beloofd in de moderne samenleving. Binnenkort kunnen we inderdaad alles wat we denken en weten en voelen, heel ons mentale er-zijn, uploaden in the cloud. Dan schaffen we een pracht van een robot aan, die zowat onverwoestbaar is, en downloaden onszelf vervolgens weer in het uiterst slimme, zelf-lerende brein van die robot en kunnen dan voortaan eeuwig mee”. De huisarts moest glimlachen. Had hij Harari wel helemaal begrepen? “Kom, laten we weer eens verder gaan”, en stond op en deed zijn smartphone in zijn rugzak. We gingen ieder weer onze weg. Ons hondje dartelde weer levendig en uitgelaten door de paden. Alsof dit het hele leven is en verder niet. Heerlijk.

Become a Patron!

Share This!

One thought on “Pasen 2019

Leave a Reply