Advent 2019

Deze weken zitten we in Advent, dat is een beetje moeilijk woord en komt uit het Latijn, de oude kerktaal. Middenin de discussie over Zwarte Piet, waarvan veel mensen niet meer lijken te weten dat dat van oorsprong een Christelijk spel is. Een spel waarbij Sint Nicolaas, bisschop te Myra, te -let wel- Turkije, de Christelijke kerk vertegenwoordigde en de zwarte machten en krachten tot zijn knechtjes maakte.

Maar de Sint is veranderd: hij is veel liever geworden. Geen zak meer en geen roe. Sint Nicolaas komt nu uit Spanje, vanwege de west-Europese weerzin tegen de Turken. Maar Zwarte Piet is óók nogal veranderd: hij heeft een kroeshaarpruik op en knalrode lippen, draagt enorme oorringen en brabbelt een gebrekkig, beetje dommig, semi-Surinaams. Kortom, voor niet witte Nederlanders is het wat pijnlijk geworden allemaal.

De kunst in deze tijd is het om het hoofd koel te houden en het hart warm en niet andersom. Want met koude harten en hete hoofden kun je geen Advent vieren.

Wat is Advent? Letterlijk is het… toekomst. Maar dan niet toekomst als een ruimte ver voor ons uit, waar wij naar toe gaan, elke dag een beetje dichterbij, maar andersom: er komt iemand op jóu toe! Er is: Toe-Komst.

In de tijd van de Bisschop van Myra, en in de eeuwen daarvoor, was de cultuur Grieks. De Grieken droomden ervan op te stijgen tot de Goden hoog daarboven en de aarde hierbeneden achter zich te laten.

In de Bijbel gaat het precies de andere kant op. Daar vertellen de bijbelschrijvers over een God die onder mensen wil zijn. Mens met de mensen. In het Hebreeuws heet dat: Immanuël: God met ons. Dat betekent dat een bijbels levend mens niet hogerop probeert te komen, want dan ga je al snel likken naar boven en trappen naar beneden, maar dat je leeft met toekomst. Dat God op mensen toe-komt, Advent.

Concreet betekent dat dat je -in plaats van de blik omhoog- je blik richt op je medemensen. En dan vooral de medemensen onder wie de God van de Bijbel verkeert, de armen, degenen die verlangen naar gerechtigheid en de vredestichters.

En zó leef je toe naar Kerst: met een warm hart.

 

1 thought on “Advent 2019

  1. Hoe kan het toch dat we als mensen er steeds opnieuw aan herinnerd moeten worden ons hart te gebruiken?

    Deze week hoorde ik een kleuter het geheim van de vos uit ‘De kleine prins’ uitleggen aan z’n vriendje:

    ‘Als ik met mijn oogjes naar jou kijk, zie ik een jongetje met wit haar en een dinotrui, maar als ik met mijn hartje kijk, zie ik dat jij mijn vriend bent’

    Ik (en misschien wel meer volwassenen met mij 🙂 ) zou al een heel eind zijn als mijn ogen zo zonder oordeel naar een ander konden kijken…

Leave a Reply