{"id":1895,"date":"2016-01-14T21:03:11","date_gmt":"2016-01-14T20:03:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/?p=1895"},"modified":"2016-01-15T17:59:14","modified_gmt":"2016-01-15T16:59:14","slug":"bowie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/?p=1895","title":{"rendered":"Bowie"},"content":{"rendered":"

\"David-Bowie-foto-Adam-Bielawski\"<\/a><\/p>\n

“Ground Control to Major Tom”<\/p>\n

Wat heeft dit zinnetje met geloof of theologie te maken? Het is een regel uit een liedje van David Bowie, Space Oddity, bijna vijftig jaar oud. Het is door Bowie geschreven op het moment dat The Beatles andere teksten gingen schrijven dan “I love you yeah yeah yeah”, en \u201cI feel fine\u201d. Namelijk: “Lucy in the sky with diamonds” en zo. Er raasde een soort geestelijke storm door de wereld in de hoofden van westerse mensen. Met een intens verlangen om “high” te zijn. High in the sky. Hoger dan de blauwe luchten. Dat gebeurde in de muziek, met drugs, en in de realiteit met raketten; het -hoogmoedige- Apollo project.<\/p>\n

En zoals met veel maatschappelijke geestelijke wendingen, was deze wending ook duidelijk merkbaar in de kerk. De blik was omhoog. Daarboven is alles beter. Vrede, rust, liefde.<\/p>\n

Tegen die mode-trent, want dat was het toch eigenlijk wel, schreef David Bowie het nummer Space Oddity. Major Tom is hoog boven de aarde in de ruimte, daar wordt hij een celebrity. \u201cThey ask who\u2019s shirt you wear\u201d maar… hij is daar vooral ontzettend all\u00e9\u00e9n! “Here am I sitting in my tin can, far above the world. Planet Earth is blue and there’s nothing I can do…” Het verlangen om van de aarde weg te dromen naar verre hoogten wordt in dat liedje van een opmerkelijke kanttekening voorzien. Daarboven is het koud en eenzaam. Major Tom raakt de zin van zijn leven kwijt, daar hoog boven de aarde verheven. Suicidaal. \u201cI\u2019m steppin\u2019 through the door\u201d. \u201cTell my wife I love her very much, she knows…\u201d<\/p>\n

Wat dan? Moeten we het dan toch hier op aarde zoeken: waar het om begonnen is?<\/p>\n

Is gravity genade?<\/p>\n

Op zich is er niets nieuws onder de zon. Ook in de tijd van Jezus bestaan er wel verlangens om van de aarde weg te “dromen”. Ook Grieken dachten in “boven en beneden”: hoog en laag, geestelijk en aards. Tegen zijn leerlingen zei Jezus: ga daar maar niet in mee. Laat de aarde niet achter je. Integendeel. Droom niet van een eeuwig leven ver weg van de aarde, zoals de grieken. Besluit ook niet dat: dood dood is en verder niet, zoals de Sadducee\u00ebn prediken. Ga mee met de Farizee\u00ebn en gel\u00f3\u00f3f in de opstanding. Bidt zoals ik het jullie v\u00f3\u00f3r zeg, zei Jezus: “Uw Koninkrijk moet komen!” Dus het verlangen dat Jezus wil doorgeven is niet: “mag ik in uw koninkrijk komen?”, maar: Laat komen Heer, uw Rijk! Van daar naar hier!<\/p>\n

David Bowie is overleden. Hij werd niet oud, 69 jaar. Als jongetje was ik onder de indruk van zijn liedjes. Pas later begreep ik dat dit niet zomaar een liedje betrof, maar een protest tegen wat er gaande was. Pursuit of elevation.<\/p>\n

Of David Bowie dat wat ik over Jezus zeg bedoelde weet ik natuurlijk niet, maar het helpt mij om beter te verstaan wat Jezus voor ogen moet hebben gehad, zoals in de laatste regels van het eerste evangelie, dat van Mattheus. “Ik ben met jullie, alle dagen -en nachten- totdat deze wereld zal zijn voltooid. Deze wereld”. In de bijbel is dat altijd de mensenwereld. Down to Earth. Af. Ready!<\/p>\n

Geworden zoals God het bedoeld moet hebben.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

“Ground Control to Major Tom” Wat heeft dit zinnetje met geloof of theologie te maken? Het is een regel uit een liedje van David Bowie, Space Oddity, bijna vijftig jaar oud. Het is door Bowie geschreven op het moment dat The Beatles andere teksten gingen schrijven dan “I love you yeah yeah yeah”, en \u201cI…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1895","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1895","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1895"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1895\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1908,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1895\/revisions\/1908"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1895"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1895"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jurgenvandenherik.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1895"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}