Zo gaat het nieuwe beleid van het nieuwe kabinet heten. Mooie woorden, dat wel.
Maar het risico dat erin zit is dat deze twee woorden los van elkaar blijven functioneren, verbonden door een tamelijk neutraal “en”.
Dat sugereert dan dat vrijheid iets anders zou zijn dan verantwoordelijkheid. Sterker nog, het lijkt er zelfs op of vrijheid los verkrijgbaar is; en dat verantwoordelijkheid óók nodig is maar niet teveel omdat verantwoordelijkheid de onhebbelijke eigenschap heeft de vrijheid in te perken.
Vrijheid echter die “last” heeft van verantwoordelijkheid is een uiterst liberaal begrip van vrijheid. Om niet te zeggen liberalistisch. Dat is vrijheid die je opeist. En de verantwoordelijkheid is er dan één die je al of niet néémt.
Werkelijk humane vrijheid ontstaat echter pas daar waar verantwoordelijkheid gedragen wordt. Hoe méér verantwoordelijkheid, hoe méér vrijheid. Als geschenk.
Wat nodig is is een kabinet die uitgaat van: vrijheid ín verantwoordelijkheid. Scheelt maar één letter, maar is een wereld van verschil.
Doet me denken aan wat mijn ouders al zeiden “Vrijheid in gebondenheid”
In de reactie van Oikos wijd ik ook enkele woorden aan de begrippen vrijheid en verantwoordelijkheid. Het regeerakkoord holt beide waardevolle begrippen volstrekt uit.
David Renkema